 Het idee om deze race te organiseren ontstond in het jaar 1980. In 1982 werd de race voor het eerst georganiseerd. Er verschenen toen 7 schepen aan de start en uiteindelijk haalde slechts 1 de finish. In het jaar 2008 kwamen er 120 schepen aan de start en 112 schepen haalden reglementair de finish.
De C.A.M.R. wordt om de twee jaar gezeild. De startplaats is Lauwersoog en de finish nabij het Noorse Larvik. De afstand is ongeveer 365 zeemijl. In tijd doet men er in het algemeen 3 tot 5 dagen over om de afstand te overbruggen. Dit afhankelijk van het weer en het schip waarop men vaart.
De klassen waarin wordt gezeild zijn: ORC, Multihulls en de vrije klassen, met een minimum romplengte van 7.50 meter in te delen per groep oplopend met 1 meter.
|
|
 Dit jaar zal de 15e CAMR weer van start gaan. Het derde lustrum, een bewijs voor een succesvolle race voor zeilers die tot het uiterste willen gaan en voor zeilers die op een mooie wijze de Noorse kust willen bereiken. Voor velen is het een aanbrengrace, het brengen van de zeilboot naar een prachtig stuk Europa. In Larvik mag de wedstrijdbemanning met auto of vliegtuig naar huis en de familie van de schipper gaat beginnen aan een geweldige vakantie.
De CAMR betekent een dag of drie zeer intensief zeezeilen op een route met alle soorten weersomstandigheden. opkloppen tegen traffe noordwesters en zomerse windstiltes in het Skagerrak, verradelijke zijstromingen voor het Larvikfjord en het kruisen van drukke scheepvaartroutes. |
Sinds 1982 wordt de tweejaarlijkse Colin Archer Memorial Race gevaren van Lauwersoog naar Larvik. Begonnen als een eerbetoon aan de fameuze scheepsontwerper van eind 1800 en het begin van de vorige eeuw. Een voor die tijd buitengewoon visionair scheepsbouwer wiens schepen tot aan de dag van vandaag worden geassocieerd met zeewaardigheid. Het zou als beledigend kunnen worden uitgelegd dat de vloot waarmee dit eerbetoon wordt gebracht voornamelijk bestaat uit moderne schepen met vinkielen, vrijhangende spaderoeren en gebouwd van wat in Colin Archer kringen “plastic”wordt genoemd.
Heel wat anders dan de zware houten schepen die de heer Archer pleegde te bouwen. Door het bouwmateriaal (hout) gedwongen tot lange doorlopende kielen (S-spant) en aangehangen roeren. Zeiloppervlaktes die door het gewicht van het katoen waren verdeeld over veel kleinere zeilen waarvan moderne zeilers vaak de namen slechts stamelend in de herinnering weten te brengen. Het handjevol schepen in de race dat nog voldoet aan dit concept finished vaak als laatste in Larvik en de bemanning komt niet minder vermoeid aan dan hun collega’s in moderne schepen.
|
De overeenkomst tussen de moderne lichtgewicht schepen en de Colin Archer ontwerpen zit in de ontwerpgedachte: in de tijd dat de heer Archer zijn schepen bouwde waren zijn ontwerpen modern (en in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht waren dat niet alleen reddingsboten maar ook plezierjachten).
De Noor Wilhelm Wolf won veel wedstrijden met de jachten van Archer en ook de Nederlandse J. van Rietschoten liet om deze reden in 1902 een jacht door hem bouwen. Wat er gebeurd zou zijn als de heer Archer een stuk carbonvezelmat en twee potten epoxy in handen had gekregen valt niet te voorspellen. Maar zou de doorlopende kiel zijn gebleven..? |
 De afstand naar Larvik bedraagt ongeveer 365 mijl. De meeste schepen doen hier ongeveer drie dagen over. Langs de kust van Denemarken is het nog gewoon Noordzee varen, maar tijdens het aanlopen van het Skagerak ervaart men de deining van golven die hun lange weg vanaf de Atlantische Oceaan hebben afgelegd. De stroming in het Skagerak draait tegen de klok in, dus boven Skagen heeft men de stroming mee. Het juiste moment om noordwaarts te sturen is vaak van strategisch belang; treft men windstilte onder de kust van Noorwegen dan kan de tegenstroom het lastig maken.
In de race van 2004 waren het vooral de professioneel gevaren jachten die de keus maakten om onder de harde wind direct omhoog te varen tot onder Stavern. Weliswaar kregen ze hierdoor tegenstroom maar die werd ruimschoots gecompenseerd door de wind. Enkele jachten die als eerste in het Skagerak waren maar dichtbij de kust van Denemarken bleven kregen windstilte en werden door de stroming tot dicht bij Zweden gezet. Dit doemscenario overkwam vorig jaar de Roadrunner, een Trimax 10.50. En dan zit je dus als laatste aan de barbecue in Larvik… |
| De inschrijvingen voor de CAM Race zijn weer geopend Klik hier om u in te schrijven. |
Tel: + 31 519 531893
e-mail: info@camr.nl
internet: www.camr.nl |
17 juli 2010 |
